IBR-crisis toont kwetsbaarheid van Vlaamse landbouwsector
Wat begon als succesverhaal dreigt uit te groeien tot structurele crisis
- De IBR-uitbraak in Vlaanderen toont de kwetsbaarheid van een sector die te complacent werd
- Wat ooit een succesverhaal was, dreigt nu een structurele crisis te worden
De uitbraak van Infectieuze Bovine Rhinotracheïtis (IBR) in Vlaanderen legt de kwetsbaarheid van onze landbouwsector bloot. Wat ooit werd gepresenteerd als een succesverhaal van dierziektebestrijding, dreigt nu uit te groeien tot een structurele crisis die de Vlaamse rundveehouderij fundamenteel kan veranderen.
Van voorloper tot achterloper
Vlaanderen gold lange tijd als koploper in de bestrijding van IBR, een virusziekte die vooral jonge runderen treft. Het systematische uitroeiingsprogramma dat in de jaren negentig werd opgestart, werd internationaal geprezen als model voor andere regio's. Vandaag lijkt dat succesverhaal volledig ontspoord.
De recente uitbraken tonen aan dat de sector te complacent is geworden. Waar andere landen hun waakzaamheid behielden, werd in Vlaanderen de bewaking versoepeld. Het gevolg is een domino-effect van besmettingen dat de economische stabiliteit van honderden boerenbedrijven bedreigt.
Economische domino's vallen om
Voor veehouders betekent een IBR-uitbraak meer dan alleen zieke dieren. Export naar IBR-vrije landen valt weg, fokprogramma's worden stilgelegd en de waarde van het vee keldeert. Een gemiddeld melkveebedrijf kan zo plots met verliezen van tienduizenden euro's worden geconfronteerd.
Deze crisis illustreert een breder probleem in de Vlaamse landbouw: de overafhankelijkheid van internationale markten en de kwetsbaarheid voor biologische risico's. Waar diversificatie en risicospreiding noodzakelijk zijn, blijft de sector te eenzijdig inzetten op intensieve productie.
Structurele hervorming nodig
De IBR-crisis is symptomatisch voor een landbouwsector die te lang heeft geleefd op haar lauweren. Alleen door structurele hervormingen in zowel preventie als crisismanagement kan Vlaanderen haar positie als betrouwbare partner op de internationale voedselmarkt behouden.
De vraag is of beleidsmakers en sector bereid zijn om de nodige investeringen te doen voordat de volgende crisis toeslaat. Want één ding is zeker: dit zal niet de laatste zijn.
Reacties
Log in om een reactie te plaatsen
Inloggen