Aalsters lied uit 1982 klinkt plots in blockbuster met Zendaya

Stel je voor: je speelde veertig jaar geleden een nummer in cafés en zaaltjes, het verdween in een la, en dan belt iemand je op om te zeggen dat Zendaya en Robert Pattinson het nu horen in de bioscoop. Dat is precies wat er gebeurde met de drie Aalsterse heren achter de band White Light.

Een nummer dat de tijd oversliep

Luc De Roeck (69), Johan 'Gust' Guns (72) en Toon Vantilborgh (70) maakten in de jaren tachtig furore op het Vlaamse podiumcircuit. Ze stonden in bruine cafézaaltjes, in grotere concertzalen en zelfs één keer in de Ancienne Belgique in Brussel. Hun nummer 'I Want You to Know Me', opgenomen in 1982, verdween daarna stilletjes in de vergetelheid. Totdat het opdook in de soundtrack van The Drama, een grote Hollywoodproductie met twee van de meest besproken sterren van dit moment.

Erkenning na vier decennia? Ze lachen erom

De drie heren blijven nuchter onder het nieuws, zoals dat Aalstenaars betaamt. Grote egotripperij zit er niet in: ze zijn blij dat hun muziek eindelijk een groter publiek bereikt, maar ze hadden die erkenning niet nodig om tevreden terug te kijken op hun carrière. Het verhaal heeft bovendien een pikante kantlijn: om de film te gaan bekijken op het grote scherm moesten ze zelf hun bioscoopticket betalen. Een uitnodiging van de producenten bleef uit.

De kracht van muzieklicenties

Het verhaal van White Light past in een bredere trend waarbij filmmakers en streamingplatformen gretig grasduinen in de archieven van kleine, obscure bands op zoek naar authentiek klinkende muziek uit een bepaald tijdperk. Denk aan hoe Kate Bush met Running Up That Hill dankzij Stranger Things een hele nieuwe generatie fans verwierf. De muzieklicentie-industrie heeft een neus gekregen voor parels die buiten de radar van de grote platenmaatschappijen vielen — en dat opent deuren voor artiesten die nooit de erkenning kregen die ze verdienden.

Lees ook Bij hoeveel van de 85 geteste bedrijven bereik je nog een mens?

Voor de drie Aalstenaars is het alleszins een mooi slotakkoord op een verhaal dat velen al vergeten dachten. Miljoenen bioscoopbezoekers over de hele wereld horen nu, zonder het te weten, een stukje Aalst uit het jaar 1982. En dat is, hoe nuchter je het ook bekijkt, toch wel een beetje magisch.

Dit artikel werd mede samengesteld met behulp van AI, conform de EU AI Act.